اشعار منوچهر منوچهری ( بیدل )

/**/

توکه رفتی دل دیگه شوق پریدن نداره

اومدو نشست توخوند فکر پرواز نداره

میدونستی تک و تنها دل من اسیر عشقه

نکنه یروز بگی نه دل از عشق تو بمیره

چی میشد دستای گرمت دستای منو بگیره

تا دل دیونه ی من امشب از عشق تو نمیره

میدونستی توکه رفتی جای عگست خالی مونده

چشامو کجا بدوزم دل من داره میسوزه

میدونستی تو که نیستی تا قیامت باید بسازم

یا که مثل مجنون ازعشق تو باید بسوزم

هنوزم جای اشگات روی گونم مونده باقی

کاش بوسه میذاشتی جای اشگات نمونه باقی

قصه مون دیگه تموم شد رنگ غم گرفته فردام

تو نیائی من میمیرم همین امروزتا صبح فردام