اشعار منوچهر منوچهری ( بیدل )

اونی میگه چشات خیسه  

آدم می ترسه بنویسه

می ترسه پاش به دل واشه

آدم بی خود خاطر خواه شه

دوتاچشم رطب داری

از عشق همیشه کم داری

چشات از جنس مرغوبه

چقدر حال چشات خوبه

توچشمات سوت تر داری

خودت گفتم خبر داری

چشات گفتن که بشکن

من شکستم شک نکردم

هزار بار مردم و میمیرم و

باز شک نکردم

چشات از جنس مرغوبه

چقدر حال چشات خوبه

چشات رنگش لاآب داره

تو موجاش التهاب داره

ولی بی دین لامذهب

زیارتش سواب داره

ولی بی دین لا مذهب

زیارتش سواب داره